Can Yücel: Yangın Var

Aslı mı? Belki. 
Odalık mı? Asla! 
Ne Matisse'den ne de Çırağan Sarayından! 
Bir sobaydı Allah tarafından o deli hatun 
Upuzun saçlarıyla bir demir-döküm... 
Yaktıkça kendini nefsinle nefesimle 
Yandıkça duşistandan düşürdüğüm odun 
Isınırdı oda, ısınırdı ev, ısınırdı acun 
O da, ben de, yan yana ve yana yana 
Sevişerek ölmeyi öğrendik sonunda 
Ondan şimdi böyle Ortalık duman 
Baksana baharlar yağıyor üstümüze ağaçlardan 
Aslı varsa onun 
Ki kerem edin ki var 
O sobaysa 
Ben de ona yangınım yangın