Cemal Süreya: Bir Çiçek

Bir Çiçek 

Bir çiçek duruyordu, orda, bir yerde, 
Bir yanlışı düzeltircesine açmış; 
Gelmiş ta ağzımın kenarında 
Konuşur durur. 

Bir gemi bembeyaz teniyle açıklarda, 
Güverteleri uçtan uca orman; 
Aldım çiçeğimi şurama bastım, 
Bastım ki yalnızlığımmış. 

Bir başına arşınlıyor bir adam mavi treni 
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni. 

Cemal Süreya